Hikâyeden Hayat

Kimine göre üç, kimine göre beş günlük bir dünya.
Gerçekten ömür çok kısa.
Aslında gerçekten hikâyeden bir hayat yaşıyoruz.
Kur’anî ifadeyle ömür bir bulut gibi hızla geçiyor.
Biz de hikâyeden hayatımızdan birkaç hikâyeyi paylaşmak istedik.
Geriye dönüp baktığınızda hepimizin hayatında bu hikayelerden var.
Bu hikâyeler bize zaten bunu anlatıyor.
Hikâye deyince çocuk ve çocukluğumuz akla geliyor.
İçimizdeki çocuk ne kadar canlıysa hayatımız o kadar canlı.
Lütfen!
İçinizdeki çocuğu yaşatın.
Besleyin, itina ile davranın ona.
O varsa siz varsınız çünkü.
İnsanın ana vatanı çocukluğudur.
Oradan ne kadar uzaklaşırsanız gurbetiniz, hasretiniz o kadar artar.
O halde çocukluktan uzaklaşmak bir tarafa onunla hayatınızı beraber yaşayın.
İçinizdeki çocuğu hep dinleyin.
İşte hikâyeler bu yüzden çok önemli.
Onlar içimizdeki çocuğu besleyen en önemli gıdalar.
Fazla ciddiye almayın hayatı, zira hiçbirimiz canlı çıkamayacağız.
O halde yaşasın içimizdeki çocuk.
Yaşasın çocukluğumuzu yaşatan hikâyeler.